Innerlijk kind


Het innerlijk kind is een verzameling van gevoelens en ervaringen vanuit de kindertijd, of nog van voor de geboorte.
Vaak zijn het emoties die niet geuit mochten worden,
of zo heftig zijn geweest dat ze geen plekje hebben kunnen krijgen om te verwerken.
Door het niet kunnen verwerken van deze gevoelens en ervaringen,
ontstaat er spanning in het lichaam, waardoor je fysiek en mentaal klachten kunt krijgen.
Het innerlijk kind kan beschadigd raken door opgelopen trauma's maar ook door gebrek aan basisbehoeften,
die niet ontvangen zijn van de verzorgers (ouders). 
Veel angsten, patronen en overtuigingen ontstaan in de jeugdjaren, en praten in het hier en nu met je mee.
Zo ontstaan verslavingen ook vaak vanuit de kindertijd.
Je denkt als volwassene te reageren, maar vaak praat en handel je vanuit het gekwetste kind.
Het kan voorkomen dat je buitengewoon heftig reageert op situaties,
omdat je bepaalde situaties als klein kind niet hebt kunnen verwerken.
Gebeurtenissen uit het verleden herhalen zich omdat je verstrikt bent geraakt in het verhaal van vroeger.
Patronen waar je last van kunt hebben zijn bijvoorbeeld jezelf buitensluiten of altijd voor een ander willen zorgen.

Voorbeelden van overtuigingen van het gekwetste innerlijk kind zijn:

Ik mag er niet zijn
Ik wordt niet gehoord en gezien
Ik kan en moet alles alleen doen
Ik ben geen liefde waard

Deze overtuigingen van het kind zijn nog steeds aanwezig en beinvloeden je in het hier en nu als volwassen persoon.
Hoe erger je innerlijk kind beschadigd is, hoe meer klachten je kunt ervaren zoals;
minderwaardigheidsgevoelens, het ervaren van leegte, boosheid, geen contact kunnen maken met anderen.

Er zijn nog andere manieren om te ontdekken of je innerlijk kind beschadigd is:

Je kan plotseling heel boos, geirriteerd of verdriet worden,
zonder te begrijpen waarom een bepaalde situatie zo'n heftige reactie oproept.
Je vind dat je niemand nodig hebt en geen hulp hoeft te vragen. Je hebt van allerlei manieren ontwikkelt om niet naar je gevoel te hoeven gaan, zoals teveel drinken, gokken, winkelen, te veel of te weinig eten, zelfbeschadiging.
Je hebt gezondheidsproblemen.
Je ziet bepaald gedrag terug in relaties, zoals jaloezie, verlatingsangst, bindingsangst.


Het gedrag wat is gekoppeld aan heftige emoties wordt ook wel het overlevingsmechanisme genoemd.
In je jeugdjaren zijn deze mechanismen ontwikkeld om je te beschermen en geen pijn te hoeven voelen,
maar in het hier en nu leveren deze mechanismen alleen maar meer pijn op.
Situaties van nu zijn vaak een trigger om vanuit vroegere pijn en overlevingsmechnismes te reageren.
Je kunt daardoor last krijgen van je innerlijke criticus die je altijd onderuit haalt,
of dat je maar door blijft gaan, zonder je eigen grenzen te respecteren, en daardoor je gevoel volledig afsluit.

Om de emoties, patronen, overtuigingen en strategien van het innerlijk kind te herkennen
wordt er van je gevraagd om naar jezelf en je pijn te durven kijken.
Op deze manier kun je emoties leren doorvoelen.
Het is belangrijk om uit te zoeken wat vroeger niet is geuit,
zodat er alsnog woorden kunnen worden gegeven aan datgene waar vroeger geen woorden voor waren.
Emoties en boosheid mogen alsnog geuit worden, om lichamelijke klachten te laten verminderen.
Het kan ook voorkomen dat een beweging niet is afgemaakt in het verleden
(bijvoorbeeld; iemand willen slaan).
Door deze in het hier en nu af te maken (zonder iemand daadwerkelijk te slaan)
kan een enorme bevrijding ontstaan.

We kunnen contact maken met verschillende delen van ons innerlijk kind:

 

 

Het goddelijke kind

Dit is het pure, onschuldige kind vol vertrouwen.
Diep van binnen zit nog altijd het begaafde kind wat precies weet wat goed is. 
Door een laag van pijnlijke emoties en gevoelens is het goddelijke kind vaak niet meer zichtbaar.

 

Het gekwetste kind

Als jong kind is ons pure kind beschadigd en in de verdrukking geraakt.
Grenzen zijn overschreden en behoeften zijn onbeantwoord gebleven.
De laag van pijnlijke ervaringen die overheersend is op het goddelijke kind word het gekwetste kind genoemd.
Om te kunnen overleven met al deze pijnlijke ervaringen hebben we nog een derde kind soort ontwikkeld.

 

Het overlevende kind

Om alle pijnlijke ervaringen niet constant te hoeven voelen en om nieuwe pijn te voorkomen,
hebben we een pantser om ons heen ontwikkeld.
Dit pantser is ons overlevingsmechanisme en kan zich als volgt uiten:

Jezelf aanpassen
Jezelf groot houden
Jezelf wegcijferen
Oplossingsgericht denken
Een muur optrekken
Bevriezen
Ontwikkelen van verslavingen
Grensoverschrijdend gedrag
Altijd voor een ander zorgen
Je eigen behoeften negeren

 

Er zijn verschillende manieren om bij je innerlijk kind te komen en tot heling over te gaan in het hier en nu,
waardoor je niet meer zo heftig zult reageren op situaties die getriggerd worden door je jeugdjaren.


Contact